The Data Management Dungeon

DARE YE DESCEND?

Deep beneath the office, past the last back-up and the shared folder no one dares open anymore, lies a cellar no mortal ever fully surveyed. Corridors full of lost spreadsheets. Rooms where the truth of one system never meets the truth of another. And somewhere in the deepest dark waits a file whose name you’ll never forget: final_v7_FINAL_use_this.xlsx.

Armed with nothing but a torch and your wits, you brave the darkness. One wrong JOIN, and the dungeon swallows you whole.

• ELEVEN FLOORS, EACH WITH ITS OWN MUSIC, DARKER THE DEEPER YOU GO
• THREE CLASSES: ARCHITECT, ENGINEER AND STEWARD
• PROCEDURALLY GENERATED DUNGEONS, NO TWO DESCENTS ALIKE
• NO ACCOUNT · NO TRACKING · NO MERCY

DURF JIJ AF TE DALEN?

Diep onder het kantoor, voorbij de laatste back-up en de gedeelde map die niemand meer durft te openen, ligt een kelder die geen sterveling ooit volledig overzag. Gangen vol verdwaalde spreadsheets. Kamers waar de waarheid van het ene systeem nooit die van het andere ontmoet. En ergens in het diepste duister wacht een bestand met een naam die je nooit meer vergeet: finaal_v7_DEFINITIEF_use_this.xlsx.

Gewapend met slechts een fakkel en je gezond verstand trotseer je de duisternis. Eén verkeerde JOIN, en de kerker verzwelgt je.

• ELF VERDIEPINGEN, ELK MET EIGEN MUZIEK, DONKERDER HOE DIEPER JE KOMT
• DRIE KLASSEN: ARCHITECT, ENGINEER EN STEWARD
• PROCEDUREEL GEGENEREERDE KERKERS, GEEN AFDALING IS HETZELFDE
• GEEN ACCOUNT · GEEN TRACKING · GEEN GENADE

A word from the maker

In the late eighties, my brother and I sat behind a Commodore 64, later a 186. Machines that booted so slowly you could make tea in the meantime, and that kept asking whether you were really sure. That’s where my fascination with “how does this thing actually work” began.

Forty years later I still do the same digging for a living. It just goes by the name of data management now. A field that feels like a dungeon once you truly descend into it: you don’t know what’s around the corner, you gather tools, you learn from the mistakes of those who walked before you.

This game is a tribute to both. To the craft, and to those evenings with my brother where it all began, including the box that promised everything the pixels never quite delivered.

Een woord van de maker

Eind jaren 80 zaten mijn broer en ik achter een Commodore 64, later een 186. Machines die zó traag opstartten dat je er thee bij zette, en die telkens vroegen of je het écht zeker wist. Daar begon mijn fascinatie voor “hoe werkt dit ding eigenlijk”.

Veertig jaar later doe ik voor de kost nog altijd hetzelfde gegraaf, alleen heet het nu data management. Een vakgebied dat als een kerker voelt zodra je er echt in afdaalt: je weet niet wat er om de hoek ligt, je verzamelt gereedschap, je leert van de fouten van wie er eerder liep.

Deze game is een eerbetoon aan allebei. Aan het vak, en aan die avonden met mijn broer waar het allemaal begon, inclusief de doos die toen alles beloofde wat de pixels nooit helemaal waarmaakten.